صفحه اصلی / 274 / بازگشت به زندگی
یادداشت سردبیر-بازگشت به زندگی
یادداشت سردبیر-بازگشت به زندگی

بازگشت به زندگی

بازگشت به زندگی، اصولاً موقعیت خوشایندی است

کسانی که در بیمارستان‌ها رفت و آمد و یا خودشان بیمار محتضر داشته‌اند، بازگشت به زندگی را مشاهده و یا خود لمس کرده‌اند و می‌دانند وقتی بیماری که به کما رفته، باز می‌گردد و پزشکان با احتیاط از امید به زندگی و بهبودیش سخن می‌گویند خوشحالی و شادمانی همراهان و یا حتی آن‌ها که بدون هیچ وابستگی فقط شاهد ماجرا هستند، چگونه و چقدر است.

بازگشت به زندگی فقط در مورد انسان‌ها خوشایند نیست بلکه این مساله در مورد همه آن‌هایی که حیات، چه حیات واقعی مانند گیاهان و حیوانات و چه حیات استعاری مانند مطبوعات، دارند نیز خوشایند است.

در واقع در مورد مطبوعات، وقتی یک رسانه یا یک نشریه به هر دلیل از چرخه فعالیت خارج می‌شود و به کما می‌رود. فقط کارکنان و خوانندگان آن رسانه یا نشریه غمگین نمی‌شوند بلکه تمام کسانی که افزایش تضارب ‌آراء و تبادل اطلاعات در فضایی آزاد را ضرورت زندگی مدرن می‌دانند؛ نیز از این رویداد ناراحت و نگران می‌شوند.

این نگرانی به‌ویژه بدان علت است که خروج یک رسانه و یا نشریه در واقع خروج یک دیدگان و فکر از فضای تبادل اطلاعات جامعه است. در مقابل، کسانی که آگاهی مردم را خلاف منافع خویش می‌پندارند؛ کم‌شدن هریک از رسانه‌ها- به هر شکل و با هر کیفیت – را مطلوب می‌پندارند.

این افراد می‌پندارند که مردم تنها چیزهایی را باید بدانند که حکومت، صلاح می‌داند برای توجیه این پندار، افراد یاد شده می‌گویند: جامعه دشمنانی دارد که برای فروپاشی کشور و حکومت، نقشه‌های فراوانی کشیده‌اند و اگر قرار باشد که هر اطلاعی به هر شکل در اختیار شهروندان قرار گیرد، دور از ذهن نیست که مردم توسط دشمنان گمراه شوند و برخلاف منافع ملی، علیه حکومت و کشور دست به اقدام بزنند.

البته مدافعان محدودسازی انتشار اطلاعات توضیح نمی‌دهند که آیا مردم منافع ملی یعنی منافع خودشان را تهدید می‌کنند یا منافع حکومت را.

سال‌ها پیش یکی از وزیران دولت احمدی‌نژاد، خبرنگاران را «پشه‌های مزاحم» خوانده بود و سعید مرتضوی  – که گفته می‌شود سرانجام دستگیر و زندانی شده –  روزی در جریان محاکمه دست‌اندرکاران ماهنامه گزارش – که نگارنده نیز جزو آن‌ها بود– گفته بود که بروید و برای خودتان شغلی شرافتمندانه انتخاب کنید.

البته اکنون نیز برخی از مقامات قضایی و غیرقضایی بر این باورند که هر رسانه‌ غیرحکومتی که کاسته شود، جمهوری‌اسلامی ایران می‌تواند به همان اندازه آسوده‌تر باشد و با خیال راحت‌تر به کارهایش بپردازد. از این روست که بازگشت به زندگی یک رسانه، در ایران دست کم برای برخی چهره‌های حکومتی خبری ناخوشایند محسوب می‌شود.

ماهنامه گزارش هر چند از خوشحالی مدافعان گسترش آزادی‌های مدنی خوشحال است اما از ناراحتی عده‌ای، به‌خاطر بازگشت به زندگی ماهنامه گزارش پس از مدتی نسبتا طولانی، نگران نیست.

در واقع ماهنامه گزارش از این شماره، زندگی مجددی را بعد از قریب به دو سال، آغاز می‌کند. در این مدت، حیات این ماهنامه برای بسیاری از مخاطبانش با اهمیت بود و این مخاطبان در هر فرصت از حال «گزارش» می‌پرسیدند.

از امروز ماهنامه گزارش به همه دوستان و دوستدارانش سلام می‌کند و هم‌نشین آن‌ها می‌شود. ماهنامه گزارش در این بازگشت، مانند گذشته انعکاس دیدگاه و کالبد شکافی تحولات را مدنظر خود قرار داده است.

این ماهنامه هم‌چون همیشه بر این باور است که بهترین همراه برای یک رسانه، مخاطبان و افکارعمومی است و بدترین دشمن یک رسانه، مصادره‌شدن و یا هضم‌شدن در مناسبات قدرت و حکومت است. بر همین پایه، ماهنامه گزارش هر چند به قوانین کشور و منافع ملی کاملا احترام می‌گذارد و پای‌بند است؛ اما استقلال خود را به‌طور تمام‌عیار از مناسبات قدرت و حکومت حفظ کرده است.

در این صورت به هیچ عنوان نمی‌توان ماهنامه گزارش را در عداد مخالفان نظام قرار داد؛ اما اتفاقاً این نشریه می‌کوشد با استفاده از آگاهی‌بخشی به ایرانیان، نقد تحولات و «امر به‌معروف و نهی از منکر» مقامات کشور، در جهت تحصیل منافع شهروندان ایرانی و پاسداری از منافع ملی حرکت کند.

حال اگر مقامات حکومت جمهوری اسلامی ایران می‌خواهند منافع شهروندان ایرانی را به‌دست آورند باید از بازگشت «گزارش» به زندگی خوشحال باشند. چرا که این بازگشت می‌تواند یک همکار صادق و بینا را به جمع مدافعان حقوق ملت ایران، اضافه کند.

یادداشت سردبیر  نادر کریمی جونی

ماهنامه گزارش ۲۷۴-اردیبهشت ۱۳۹۷

این مطالب را نیز ببینید!

من کیستم؟

من کیستم؟

اغلب انسان‌ها تصور می‌کنند که دنیای مادی و بدن فیزیکی و چیزهایی که با ذهن …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *